Satyagraha for Sacred Economy 26 Sep – 2 Oct in Bengaluru

Gram Seva Sangh is launching a satyagraha for the rejuvenation of the sacred economy. This satyagraha is going to draw the attention of the people and the State towards what we call the Sacred Economy. By sacred economy, we mean that system of production that creates the maximum number of jobs with the least investment in capital and with least damage to the environment.

The satyagraha shall be an introspection and an expression of social intent. Gram Seva Sangh does not have its own demand; but we shall consolidate all the demands of all constructive activists of the country and place it before the people, as also the State.

The Satyagraha shall begin on Sep 26 Thursday with a fashion show for young people, designed by the renowned fashion designer Prasad Bidapa, focusing on sacred fabric. This program will be followed by peaceful protestsoral rendering of the Ramayana, and screening of short films, fund raising on roads, etc., over the next few days.

We will begin fasting from Oct 2.  The first three days will see participants take part in relay fasting, while participants from the fourth day will take up indefinite fasting. We have invited social activists from all over the country to take part in the satyagraha.

We invite you to participate in satyagraha programs from 26th Sept to strengthen our collective campaign. You can choose to fast from Oct 2nd and join the Satyagrahi’s showing solidarity individually or representing your organization. Also request you to share among all the likeminded friends and groups.

What is sacred economy?

By sacred economy we mean a system of production which provides maximum employment to people, with the least investment. By least investment we mean both natural and financial. This system will rejuvenate nature and economy.

Today’s system is the opposite of the sacred. It is a monster economy in nature and in size. And it is dying, and is taking thriving eco systems along with it.  But instead of reviving nature, governments the world over are using taxpayer’s money to revive the monster.  Agriculture is in deep crisis, weavers and artisans are abandoning their professions and the poor are leaving villages in hordes. Yet the government is focussed on feeding only the monster! The Government is bailing out the automobile sector, writing off big debts of bad banks, giving liberal concessions to all the big bad sectors.

 

The satyagraha intends to bring moral pressure on the people to consume less and consume products of sacred economies. We shall bring a similar moral pressure on all governments to invest public resources, wherever and whenever possible, towards the strengthening of the sacred economy.

Date and Venue of the Satyagraha by Fasting:

October 2, 2019

At Vallabh Niketan, next to Gandhi Bhavan

19, Kumar Park East, Sheshadripuram, Bengaluru -560001

The tentative schedule of Satyagraha from 26 Sep is as follows:

Please contact us if you want to volunteer with us:

Gram Seva Sangh

Shesha Nivas, Flat No.102, 1st Main Rd, Thyagaraja Nagar, Bengaluru, Karnataka 560070

GramSevaSanghIndia@gmail.com | www.gramsevasangh.org | +91 9980043911

 

The Hindu Report: https://www.thehindu.com/news/cities/bangalore/a-satyagraha-to-protect-sacred-economies/article29425307.ece

 

ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಗ್ರಾಮ ಸೇವಾ ಸಂಘದಿಂದ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ

ಗ್ರಾಮ ಸೇವಾ ಸಂಘವು ಇಂದು, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 15, 2019 ರಂದು ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕಥೆಯ ಮೇಲಿನ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2 ರಂದು ಉಪವಾಸದ ಮುಖಾಂತರ ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಸತ್ಯಾಗ್ರಹವನ್ನು ಚಾಲನೆಮಾಡುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿತು.
ನಾವು ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ನ್ಯಾಯಯುತ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಸತ್ಯಾಗ್ರಹದ ಮೂಲಕ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದೆ ಇಡಲಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ಎಲ್ಲಾ ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆ, ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕರನ್ನು ಉಪವಾಸದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವಂತೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಲಿದ್ದೇವೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹವು ಗಾಂಧೀ ಭವನದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ‘ವಲ್ಲಭ ನಿಕೇತನದಲ್ಲಿ’ ನಡೆಯಲಿದ್ದು, ಜೊತೆಗೆ ದೇಶದ ಇತರೆಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಅಂದು ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ ನಡೆಯಲಿದೆ.

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಹೋರಾಟಗಾರ ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಮ ಸೇವಾ ಸಂಘದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರಾದ ಪ್ರಸನ್ನ, “ಇಂದು ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದ್ದಾಗಿದೆ. ಇದು ಒಳ್ಳೆಯದು, ಏಕೆಂದರೆ, ಇದು ನಮಗೆ ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಕಡೆಗೆ ಬದಲಾಗಬೇಕೆಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದೆ. ಇಂದು ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕಿದೆ, ಇಂದು ಕಾರ್ಮಿಕನನ್ನು ಹಾಗೂ ಪರಿಸರವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕಿದೆ. ಇಂದು ಭಾರತ ಹಿಂದೆಂದಿಗೂ ನೋಡದಂತಹ ಶಾಂತಿಯುತ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೊಂದಿದ್ದೇವೆ, ಇಂದು ನಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಲಿದ್ದೇವೆ.” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಗಾರ್ಮೆಂಟ್ಸ್ ಮತ್ತು ಟೆಕ್ಸಟೈಲ್ ನೌಕರರ ಸಂಘದ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ, ಪ್ರತಿಭಾ ಆರ್ ಮಾತನಾಡಿ, 3 ರಿಂದ 4 ಲಕ್ಷ ಮಹಿಳೆಯರು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ 40 ವರ್ಷದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ವೇತನದಲ್ಲಿ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಗಾರ್ಮೆಂಟ್ಸ್ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ. “ಯಾವ ಸರ್ಕಾರವು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನಮ್ಮ ವೇತನದ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕಡೆಗೆ ಗಮನಹರಿಸಿದ್ದೆ ಇಲ್ಲ, ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಈಗ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಿಗಡಾಸಿದ್ದು, ಈಗ ನಮ್ಮ ವೇತನ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಹೋರಾಟ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಿಂಬದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದೆ. ನಾವು ಮಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ, ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೀನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕಿದೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಈ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವರು ಯಾರು ಇಲ್ಲ.”

ಗ್ರಾಮೀಣ ಕೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಘಟನೆಯ ಖಜಾಂಚಿ, ಮಲ್ಲೇಶ್ ಮಾತನಾಡಿ, ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಬರುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಸರಕಾರಗಳು ಅವರ ಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಕನಿಷ್ಟ ವೇತನವನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಸೋತಿವೆ ಎಂದರು. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಗ್ರಾಮೀಣ ಬಡವರು ಈಗ ವಿಧ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಪಡೆದು ಕೆಲಸ ಹುಡುಕ ಹೊರಟರೆ, ಅತ್ತ ಓದಿಗೆ ತಕ್ಕ ಕೆಲಸವೂ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಉದ್ಯೋಗ ಖಾತ್ರಿ ಯೋಜನೆಯ ವೇತನವನ್ನು ಸರಕಾರಗಳು ಹಲವು ತಿಂಗಳಿನಿಂದ ಬಾಕಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ, ಎಂದರು.

ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಎಂದರೇನು?

ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಎಂದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಹಣದ ಹೂಡಿಕೆ ಹಾಗೂ ಪರಿಸಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಹಾನಿಯುಂಟು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ದುಡಿಮೆಯ ಮಾರ್ಗ ತೋರಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಉತ್ಪಾದನಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಈ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ ಕೈಉತ್ಪನಗಳಪರ, ಗಾರ್ಮೆಂಟ್ಸ್ ನೌಕರರಪರ, ಅಂಗನವಾಡಿ ನೌಕರರಪರ, ಪೌರಕಾರ್ಮಿಕರಪರ, ಸಣ್ಣ ವ್ಯಾಪಾರ ಹಾಗೂ ಮಾರಾಟ, ಸಣ್ಣ ಉತ್ಪಾದನೆ ಹಾಗೂ ಸೇವಾ ಕ್ಷೇತ್ರದವರಪರ.
ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆ ದೇಶದ ಜಿ.ಡಿ.ಪಿ ಗೆ ಶೇಕಡ 70 ರಷ್ಟು ಕೊಡುಗೆನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಈಗ ಬೀಳುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಧನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಗ್ರಾಮ ಸೇವಾ ಸಂಘ ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಹಾಗೂ ಪಟ್ಟಣ ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಮದ ನಡುವಿನ ಕಂದರವನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಸೇತುವೆಯ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಸಂಘಟನೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ಸಂಘಟನೆಯು ಕೈಮಗ್ಗ ನೇಕಾರರ ಬವಣೆಯನ್ನು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆತರುವಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಕೈಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಮೇಲಿನ ಸರಕು ಹಾಗೂ ಸೇವಾ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ಶೂನ್ಯಗೊಳಿಸುವಂತೆ “ಕರನಿರಾಕರಣೆ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ”ದ ಮೂಲಕ ದೇಶದ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆದಿದೆ.

ಇಂದಿನ ಸಭೆಯ ಭಾವಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಲಗತ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ: (ಎಡದಿಂದ ಬಲಕ್ಕೆ) : ಗೋಪಿ ಕೃಷ್ಣ, ವಿನ್ಯಾಸಕರು, ಪ್ರತಿಭಾ ಆರ್, ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ, ಗಾರ್ಮೆಂಟ್ಸ್ ನೌಕರರ ಸಂಘ, ಚೊಕ್ಕಲಿಂಗಮ್, ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರು, ಗ್ರಾಮ ಸೇವಾ ಸಂಘ, ಪ್ರಸನ್ನ, ರಂಗಕರ್ಮಿ, ಹೋರಾಟಗಾರರು, ಲೀಲಾವತಿ, ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರು, ಎ.ಐ.ಸಿ.ಟಿ.ಯು (ಅಂಗನವಾಡಿ ನೌಕರರ ಸಂಘ), ವೆಂಕಟನಾಥನ್, ಆರ್.ಬಿ.ಅಯ್, ಮಾಜಿ ನೌಕರರು, ಮಲ್ಲೇಶ್, ಖಜಾಂಚಿ, ಗ್ರಾಕೂಸ್, ಎಸ್. ಬಾಬು, ಅಧ್ಯಕ್ಷರು, ಬೀದಿ ಬದಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಸಂಘ

ಗ್ರಾಮ ಸೇವಾ ಸಂಘ (Gram Seva Sangh)
Address: Flat #102, Shesha Nivas, 1st Block, 1st Main,
Thyagarajanagar, Bengaluru-560028
Facebook.com/graamasevasangha | @gramasevasangha
Mobile: 9980043911 | www.gramsevasangh.org

Satyagraha on Sacred Economy

Press release and Detailed Report:

Date: Sept 15, 2019

 Gram Seva Sangh at a discourse on Sacred Economy held on Sunday, September 15 at Gandhi Bhavan has taken a resolution to launch a satyagraha through fasting from Oct 2, 2019.

We have resolved that legitimate demands of all sectors that we term as sacred will be placed before the government through the satyagraha. We invite all organizations, political parties and all social and religious leaders to join us in fasting. The satyagraha in Bengaluru will be held at Vallabh Niketan, next to Gandhi Bhavan and at other places in the country simultaneously.

Speaking at the event noted Theatre activist and Gram Seva Sangh mentor Prasanna said, “Today, the economic crisis is looking large. We say it is a good thing because we are being told to shift to a sacred economy until now.  Today we have to talk about sacred economies and talk about labour and environment and its protection. We will have the largest peaceful movement India has ever had. Gandhi was killed by ignorance, we will revive him through action.”

Prathibha R from GATWU (Garments and Textile workers union) said that around 3 to 4 lakh women were toiling in the garment sector for measly wages for the last forty years “No government has ever bothered to address our wage issue in all these years. Now with the economic crisis looming we are in a more serious situation as we are unsure whether it is alright to seek a raise. So we go on once again adjusting poor wages to increasing cost of living. Nobody is going to bail us out.”

Mallesh of Grakoos (Grameena Kooli Karmikara Sanghatane) spoke about successive governments speak about empowerment of women, but none had ensured that they receive wages commensurate with their hardwork. Now children from villages are finally getting an education but there are no jobs. Even wages under MGNREGA are being held up and are not released for long periods of time, he said.

What is sacred economy?

All systems of production that give maximum number of jobs with minimum investment and minimum loss to the environment are sacred economies. This sataygraha is on behalf of handmade sectors and sectors such as garment making, anganwadi workers, municipal workers, small traders and vendors, small manufacturers and service sectors.

Sacred economies contribute 70 percent to the GDP.  The collapse in the present economy can be made positive only if we strengthen the sacred economies.

Gram Seva Sangh is an organisation working towards restoring sacred economy and also bridging the urban-village divide.

The organisation has previously worked towards highlighting the struggle of handloom weavers and also brought national attention on removal of Goods and Services Tax (GST) on handmade products.

Detailed Report of Discourse is mentioned below:

Prasanna, Activist, Mentor of Gram Seva Sangh

What is sacred economy? It is an economy of sustenance. In the present context, there is a fissure between sacred and economic. We have relegated sacred to the kitchen and we have put economy in the public sphere. Free from all restrictions and beyond any restraint in the economic sphere. The way we are buying and consuming more is unprecedented. Fifty per cent of women are at home and the men are going out to earn. This is the economy we are pushing. We are all responsible for what is happening today. We have to bring these two together began after 70 years and save our people.

Sacred economy is an economy that practices harmony. It protects the jobs of people whether they are working people, village people or factory workers. It is our responsibility as well as the responsibility of the government, irregardless of the political party to protect their jobs.

Today we are going to go a step ahead and talk about labour .Anything that supports labour and environment is sacred.

Today the economic crisis is looming. News papers, media, politicians and ministers  are all worried, but it is a good thing. God has sent this thing to tell us to shift to a sacred economy. Stop growing cities, manufacturing cars and bailing out banks. This is taxpayers money. It should be spent on the poor and those who need it. Today, the economic truth and the God’s truth say the same thing. Science and priests agree on the same thing.

This is going to be the largest peaceful sacred movement India has ever had. Gandhiji started this movement and was killed. Today we are going to take up where he left off finish it and then revive Gandhi through action.

……………………………………………………………………………………….

Ravi Kiran, Founder, Metaphor Racha

Lot of people have different ideas about what is sacred. I have been a khadi enthusiast for a while now. Both in terms of khadi as commodity and spirit. Sacred economy is what brings people together, has a healthy distribution of wealth and debunks the popular notion that endless production and reckless consumption can keep the economy moving and this is not true. The diversity of khadi is interdependency of the spinner, the weaver and others.

———————————————————————————————————

Pavitra Muddaiah, Handloom activist

When you see success stories, that is what makes it sacred, because it is a holistic journey. Handloom offers us all the benefits, dignity, working at your own pace and at the same time not putting your hand out for a dole, but using your hands to empower yourself and have a respectable livelihood. That is something that is very important because today, dignity and pride is very important and that is the bedrock on which a craftsman or an artisan works for. Today I am training the second generation. They study engineering and MBA and when you show them the economic viability of our model and ask why they want to be an non entity in the city, they come back and it feels like a great achievement.

——————————————————————————————————–

Father Alwyn Serao, Principal, Padua College, Mangaluru

If our villages are self sufficient, then our nation will be self sufficient is what Gandhiji felt.. Even though Mangaluru has seen the entry of big companies in the recent years, people are unhappy as not everyone is able to get jobs. Instead, if you become self sufficient and like Gandhiji said you will have everything you need and not your greed. We are putting forward this thinking through theatre.  Those who are with us in the process of learning theatre change. And it’s a tremendous change. We cannot change all the audience, but we can change some of them. Theatre is very strong medium through which we can bring change.

———————————————————————————————————-

Leelavathi, Vice President, CITU and Anganwadi Workers Union

Anganwadi workers have been working for the last 35 years for very low wages. They are working for social upliftment by taking care of children from 3-6 years of age but are living under very difficult conditions. The governments speak of women empowerment in all sectors, but the decision to start kindergarten classes in government schools have placed our employment at risk,. Small scale industries have 60 percent women and anganwadis consist of only women . Women have contributed substantially to this nation, but there are no policies to help us eke out a decent living and government is busy bailing out corporations and banks.

———————————————————————————————————-

Venkatanathan, RBI Ex Employee and Gram Seva Sangh Mentor

The economy that we have pursued since Independence was initially good as it focussed on the needs of the country. But unfortunately, new liberal policies have been pushing us towards producing more and towards a market economy. All over the country, the focus is more towards mass production.

Today, there is need to prepare our future generations towards self sustainability. The economic crisis is so deep,  Akshaya Patra served a notice to the NGO I work with, saying their donations have come down and they will not be able to supply food. It is not just us, but several other organizations they were stopping their supply to. You can imagine the impact of this crisis, unfortunately the government refuses to recognize this and is shifting their focus to something else.

———————————————————————————————————-

S Babu President, Bengaluru District Street Vendors Association

I have been a street vendor for the last 20 years and we have contributed immensely to the economy, but the government does not want to recognize us. We have invested in our small business without taking any help from the government. We might not be contributing directly, but we do so indirectly and yet the government refuses to create any facilities for us. Whether it is our sector or any other small sector, if we want to borrow money,  then they dredge up hundreds of laws. This refusal to identify as contributors to the economy is hurting us and our businesses.

———————————————————————————————————-

Mallesh of Grakoos (Grameena Kooli Karmikara Sanghatane) spoke about successive governments speak about empowerment of women, but none had ensured that they receive wages commensurate with their hardwork. Now children from villages are finally getting an education but there are no jobs. Even wages under MGNREGA are being held up and are not released for long periods of time, he said.

———————————————————————————————————-

Gopi Krishna, Designer and Activist, working nomadic tribes and their craft

We must promote small scale cottage industries. In the social economic system that we had before, they were not focussed on how much tax should be levied on a product, but on the expenditure incurred in manufacturing it. The needs of a village, whatever products they required was manufactured in the village itself. There was no policy of wastage either. Raw material was used and any leftovers was passed on to someone else in the village who might use it. This system would also provided pride and dignity.

———————————————————————————————————-

Gayathri, Leading the Rainfed Farmers Organization ICRA

Today, there are two types of farming. One type depends on use of excess water, excess investment and over exploitation of soil. Another type protects the soil, relies on materials available at home to cultivate and vary their crops. Small farmers have stronger traditions in practicing sustainable agriculture. Their long standing practices allows them to live close to nature. The government is discouraging small farmers saying that their practices are not good and are best left to large land holding farmers who use machines to cultivate their land. Unlike large farmers who are dependent on machines, small farmers form groups and take care of all activities on the land themselves. The equipment they use are made by them. Their knowledge is so vast, they know how to protect seeds, how to protect their crops if rain fails and they are prepared for many contingencies.

———————————————————————————————————

T B Dinesh, Founder of Crafter Space and Janastu

Sacred is the act of what is good for the community and how the community contributes. The  creativity in all of us through education is a form of enslaving through textual education and we all become rakshasas and slaves of corporate industry. In the form of democratization of knowledge, we send our kids enthusiastically and emphatically, for an education which is all about distancing themselves from their neighbourhood. At a tribal conference I recently attended, the vigour in the communities was so high and they spoke in one voice that this was not the sort of education they wanted and what this education does to the whole tribal space. At Crafter Space, we are looking at what education technology and communication technology where we are now and what decentralization means in this context. Our education is important, but if this creates a wall between ‘us’ and ‘them,’  then we have to think about how to make this technology available to all. We are looking at how technology can be accessed by someone without being educated. After 500 years of textual education, we have distanced more people. So we are looking at available technology, what decentralization means and how can machines become smaller and available to all.

Gram Seva Sangh

Address: Flat #102, Shesha Nivas, 1st Block, 1st Main, Thyagarajanagar, Bengaluru-560028

Facebook.com/graamasevasangha | @gramasevasangha

Mobile: 9980043911 |  www.gramsevasangh.org

ರಾಕ್ಷಸ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಮಣಿಸಿರಿ – ಪ್ರಸನ್ನ

ರಾಕ್ಷಸ ಆರ್ಥಿಕತೆಯೆಂದು ಇಂದಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಾನು ಕರೆದಾಗ ಅದು ನಿಮಗೆ ಬೈಗುಳದಂತೆ ಕೆಳಿಸುವುದು ಖಂಡಿತ. ಬೈಗುಳವಲ್ಲ ಇದು, ಒಂದು ವಾಸ್ತವಿಕ ಚಿತ್ರಣ. ಇಂದಿನ ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ತನ್ನ ಗಾತ್ರ ಹಾಗೂ ಗುಣ ಎರಡರಲ್ಲೂ ರಾಕ್ಷಸವೇ ಹೌದು. ನಿವೇ ನೋಡಿ! ವಿಶ್ವವನ್ನೇ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಇದು. ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಗಡಿಗಳನ್ನೇ ಅಳಿಸಿ ಹಾಕಿದೆ ಇದು. ಸಮುದಾಯಗಳು ಸಂಸ್ಕøತಿಗಳು ಮಾತೃಭಾಷೆಗಳು ಜನಾಂಗಗಳು ನದಿ ಬೆಟ್ಟ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಿಹಾಕಿದೆ ಇದು. ಪುರುಷನನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿಸಿದೆ ಇದು, ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಸಹಕಾರ ಗುಣ ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗಿ, ಯಾವುದನ್ನು ನಾವು ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಅಥವಾ ಮಾನವ ಧರ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆಯೋ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಳಿಸಿಹಾಕಿದೆ ಇದು. ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕತೆ, ಹಿಂಸೆ, ಅಸಹನೆ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಅಟ್ಟಹಾಸಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕಗೊಳಿಸಿದೆ ಈ ರಾಕ್ಷಸ ಆರ್ಥಿಕತೆ.

ಈಗ ಸೋಲತೊಡಗಿದೆ ಇದು. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಮ್ಮನ್ನೂ ಸೋಲಿಸತೊಡಗಿದೆ. ದಸರೆಯ ಕಡೆಯ ದಿನ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಜನ, ರಾಮನ ಗೆಲುವನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತ, ರಾವಣನ ಪ್ರತಿಕೃತಿಯನ್ನು ದಹಿಸುವಾಗ ಅದು ಹೇಗೆ ಸುತ್ತಲು ಉದುರಿ ಬೀಳುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೂ ಕೂಡ ಉದುರಿ ಬೀಳತೊಡಗಿದೆ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ, ನಮ್ಮ ತಲೆಗಳ ಮೆಲೆ. ಇದರ ಹತ್ತುಹಲವಾರು ಶಿರಸ್ಸುಗಳು ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣಗಳು ಗುರಾಣಿ ಕತ್ತಿ ಕಯ್ಯಿ ಕಾಲುಗಳು, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬೀಳತೊಡಗಿದೆ. ಆದರೂ, ನಾವು ರಾಮಭಕ್ತರಾದರೂ, ದಸರೆಯ ಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಬದುಕಿಸುವ ಕಳ್ಳಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಈ ಉದಾಹರಣೆ ನೋಡಿ! ಮಂತ್ರಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸರಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗಾಗಿ, ತೆರಿಗೆದಾರರ ಹಣದಿಂದ ಕಾರುಗಳನ್ನು ಕೊಂಡು ಆಟೋಮೊಬೈಲ್ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಮಾತನ್ನಾಡುತ್ತಿದೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ. ಅಥವಾ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು, ಭಾರಿ ಕಳ್ಳಕುಳಗಳಿಗಾಗಿ ಕ್ರಮ ಮೀರಿ ಸಾಲಕೊಟ್ಟು, ವಸೂಲಿ ಮಾಡಲಾಗದೆ ಕೈಸುಟ್ಟುಕೊಂಡಾಗ, ಅವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಸಾಲ ನೀಡಲೆಂದು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಣ ನೀಡುತ್ತಿದೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ. ಇದನ್ನು ರಾಮಭಕ್ತಿ ಎನ್ನುತ್ತಿರೋ ರಾವಣಭಕ್ತಿ ಎನ್ನುತ್ತಿರೋ?

ರಾಕ್ಷಸ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಈ ಹಿಂದೆ ಕೊಂದವನು ರಾಮ. ರಾಮನೊಟ್ಟಿಗೆ ಅಂದು, ಕಪಿಸೇನೆ ಕರಡಿ ಮುದಿಗೃದ್ರ ಇಣಚಿ ನದಿಬೆಟ್ಟ ನೀರುಗಳೂ ಸೇರಿ ಯುದ್ಧಸಾರಿದ್ದವು. ಆಶ್ರಮಗಳು ಆಶ್ರಮವಾಸಿಗಳು ಗುಡ್ಡಗಾಡುಜನರು ರೈತರು ಹಾಗೂ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳ ಪರವಾಗಿ ನಡೆದಿತ್ತು ಯುದ್ಧ. ಇಂದಿನ ಯುದ್ಧವು, ರಾಮನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಾರುಗಳು ಕಾರಖಾನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಲಂಕೆಯಂತಹ ಸ್ಮಾರ್ಟ ನಗರಗಳ ಪರವಾಗಿ ನಡೆದಿದೆ. ಕಪಿ ಕರಡಿ ಮುದಿಗೃದ್ರಗಳಿರಲಿ, ಪಾಪ ಮನುಷ್ಯರೂ ಸಹ ರಾಮ ರಾಮಾ ಎನ್ನಬೇಕಾಗಿದೆ ಹತಾಶೆಯಿಂದ.

ನಮಗಿಂದು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಬೇಕಿದೆ ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆ. ನಮಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿü ಬೇಡದಿರಲಿ ರಾಮ ಬೇಡದಿರಲಿ ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಬೇಕಿದೆ. ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯೆಂದರೆ ಎಡಪಂಥೀಯರು ಸಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ ತಿಳಿದಿದೆ ನನಗೆ. ಸಂಯಮವಿರಲಿ. ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಎಂದರೆ ಸಂಯಮದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯೇ ಸರಿ. ಹಳೆಯ ರಾಮಭಕ್ತರು ಇದನ್ನು ರಾಮರಾಜ್ಯ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಹಳೆಯ ಬಸವಭಕ್ತರು ಇದನ್ನು ಕಾಯಕದಧರ್ಮ ಎಂದು ಕರೆದರು, ಹಳೆಯ ಬುದ್ಧಭಕ್ತರು ಇದನ್ನು ಮಧ್ಯಮಮಾರ್ಗ ಎಂದು ಕರೆದರು, ಇತ್ಯಾದಿ. ಆದರೆ ಪೂಜಾರಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಜನಿವಾರ ತೊಡಿಸಿದರೆ ಸಾಕು, ಎಲ್ಲ ಆರ್ಥಿಕತೆಯೂ ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದರು. ಅಥವಾ ಶಿವದಾರ ಅಥವಾ ಶಿಲುಬೆ.

ತಮಾಷೆಯೆಂದರೆ ಜನಿವಾರವೂ ಸಹ ಶ್ರಮದಿಂದಲೇ ತಯಾರಾದದ್ದು. ತೊಡುವವರನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ತಾವೇ ಹತ್ತಿ ಕಿತ್ತಿತಂದು, ತಾವೇ ಬಿಡಿಸಿ, ತಾವೇ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ, ತಮ್ಮದೇ ಕೈಗಳಿಂದ ನೂತು, ತಾವೇ ದರಿಸುತ್ತಾರೆ ಜನಿವಾರವನ್ನು. ಗಾಂಧೀಜಿ ಇದೇ ಪವಿತ್ರ ದಾರವನ್ನು ಕೈಮಗ್ಗದಲ್ಲಿ ನೇಯಿಸಿ ಎಲ್ಲರ ಬತ್ತಲನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪವಿತ್ರವಾಗಿಸಿದ್ದರು. ಗಾಂಧೀಜಿ ನಂತರ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು ಮತ್ತದೇ ಹಳೆಯಚಾಳಿಗೆ ಬಿದ್ದರು, ಖಾದಿಟೊಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಜನಿವಾರದಂತೆಯೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ ತಾವು ಧರಿಸಿದರು. ಬಡಜನರ ಬತ್ತಲನ್ನು ಮರೆತರು. ಈಗ ರಾಮಭಕ್ತರು ರಾಕ್ಷಸಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಸೂಟಿನ ಮೇಲೆ ಜನಿವಾರ ತೊಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಧರ್ಮ ಬೇರೆ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಬೇರೆ ಎಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲುವ ಸಂಯಮವು ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಸಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ! ಅಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಮಾಡಿ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಉಳ್ಳವರ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಅಷ್ಟೆ, ಇಬ್ಬರೂ.

ಇವರಿಬ್ಬರ ಆರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲೂ ಸಂಯಮಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳವಿಲ್ಲ. ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಹರಿರಲಿ ನಿರ್ಮಲ ಸೀತಾರಾಮರಿರಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ವೇಚ್ಚಾಚಾರಿ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬೆಂಬಲಿಗರೇ ಸರಿ. ಉತ್ಪಾದನೆ ಹೆಚ್ಚಿಸು, ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ, ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಿದರೆ ಲಾಭದಾಯಕತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ ಎಂದೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಇಬ್ಬರೂ. ಇಲ್ಲದ ಬೇಡಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರಾದ್ದರಿಂದ, ಉತ್ಪಾದಿಸಿ ಉತ್ಪಾದಿಸಿ ಉರುಳಿಬಿದ್ದಿದೆ ಇಬ್ಬರದ್ದೂ ಶಾಸ್ತ್ರ. ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತಯಂತ್ರ ಸಿಕ್ಕಿದೆಯೆಂದು ಸಂಯಮವಿಲ್ಲದೆ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತ ಹೋದರೆ ಲಾಭಬಡುಕ ಉದ್ಯಮಿಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಲಾಭಬಡುಕ ಸರಕಾರಗಳಿಗೆ ಲಾಭವೇ ಹೊರತು ಮನುಷ್ಯರಿಗಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೆಂದು ಕೊಂಡಾನು ಹೇಳಿ ಮಾನವ. ಮನುಷ್ಯರೇ ಇರದೆ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮಾಲಿಕನಿಗೆ ಲಾಭ ಖಂಡಿತ. ಅಥವಾ ಶೇರುದಾರನಿಗೆ ಖಂಡಿತ. ಮನುಕುಲವನ್ನೇ ಶೇರುದಾರರನ್ನಾಗಿಸಿ ಶ್ರೀಮಂತರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದರು ಇಬ್ಬರೂ. ಈಗ ಶೇರು ಪೇಟೆಗಳೇ ದಿವಾಳಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ.

ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯೆಂದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಹೂಡಿಕೆಮಾಡಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ದುಡಿಮೆಯ ಮಾರ್ಗ ತೋರಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಹಣದ ಕಡಿಮೆ ಹೂಡಿಕೆಯೂ ಹೌದು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಕಡಿಮೆ ಹೂಡಿಕೆಯೂ ಹೌದು. ಇವೆರಡೂ ಹೂಡಿಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾದಷ್ಟೂ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದು, ಪುರುಷನಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಹೂಡಿಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾದದ್ದರಿಂದ ಹಣದ ಲಾಭ ಕಡಿಮೆ ಈ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿ. ಆದರೆ ಪರಿಸರದ ಲಾಭ ಸಮಾಜದ ಲಾಭ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕøತಿಯ ಲಾಭ ಹೆಚ್ಚು. ಪವಿತ್ರವಾದದ್ದು ಕಷ್ಟಕರವಾದದ್ದೂ ಹೌದು. ಸುಲಭದ ದುಡಿಮೆಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡು ಮೈಗಳ್ಳರಾಗಿರುವ ನಮಗೆ, ಕಷ್ಟ ಕಷ್ಟ. ಆದರೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲ.

ಪಾವಿತ್ರ್ಯದ ಮತ್ತೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ ನೀಡಿ ಲೇಖನ ಮುಗಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದುವೆ ತೀರ್ಥ. ಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಚಮಚದಿಂದ ಬೊಗಸೆಗೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಡುವ ನೀರು, ಅರ್ಥಾತ್ ನದಿಯನೀರು ತೀರ್ಥ. ಗಂಗೆಯೂ ಆದೀತು ಯಮುನೆಯೂ ಆದೀತು ಗೋದಾವರಿ ಕೃಷ್ಣೆ ಕಾವೇರಿ ತುಂಗೆ ಯಾವುದೂ ಆದೀತು. ನದಿಯ ನೀರಿನ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ, ಮೃಗದ ಮೂತ್ರದಿಂದ ಕೆಡುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ದಲಿತ ಮಿಂದದ್ದರಿಂದ ಕೆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಕಾರಖಾನೆಗಳು ಮೂತ್ರಿಸಿದಾಗ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಕೆಡುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟು ಕತೆಯ ನೀತಿಯೆಂದರೆ, ಶ್ರಮ ಹಾಗೂ ಶ್ರಮಜೀವಿಗಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಕೆಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾರಖಾನೆಗಳು ಕೆಡಿಸುತ್ತವೆ.

ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಪವಿತ್ರರಾಗೋಣ ಬನ್ನಿ. ಕಾರಖಾನೆಗಳ ಅಪವಿತ್ರಮೂತ್ರವು ನದಿಗಳಿಗೆ ಹರಿಯದಂತೆ ತಡೆಯೊಣ ಬನ್ನಿ. ಪವಿತ್ರವಾದದನ್ನು, ಬೆಳೆಯೋಣ, ನೇಯೋಣ, ಕೊಳ್ಳೋಣ, ಬನ್ನಿ. ಕೊಂಡರೂ, ಹಿತಮಿತವಾಗಿ ಕೊಳ್ಳೋಣ ಬನ್ನಿ. ಇದನ್ನು ನಮಗೆ ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗರೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ ನಿರ್ಮಲ ಸೀತಾರಾಮರೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇಳಲಾರರು ಅವರು. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರಂತೂ ಹೇಳುವ ಆಸಕ್ತಿ ಸಹ ತೋರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಚಂದನತ್ತ ನೋಡುತ್ತ ಮುಗುಳು ನಗುತ್ತ ಅಥವಾ ಅತ್ತ ಶಿವನ ಕಣ್ಣೊರೆಸುತ್ತ, ಸುತ್ತಲ ಪ್ರಪಂಚ ಮರೆತು, ಕುಳಿತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ರಾಮ ರಾಮಾ!

ಪ್ರಸನ್ನ

09/09/2019

ಶ್ರಮಜೀವಿ ಆಶ್ರಮ, ಹೆಗ್ಗೋಡು-577 417

ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆ

ಒಂದು ಸಂವಾದ

ಭಾನುವಾರ, 15ನೇ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2019, ಬೆಳಗ್ಗೆ 10:30 – ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 2

ಕಸ್ತೂರಿಬಾ ಸಭಾಂಗಣ, ಗಾಂಧಿ ಭವನ, ಬೆಂಗಳೂರು -01

ಗ್ರಾಮ ಸೇವಾ ಸಂಘವು ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಸತ್ಯಾಗ್ರಹವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲಿದೆ. ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯೆಂದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಹೂಡಿಕೆಮಾಡಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ದುಡಿಮೆಯ ಮಾರ್ಗ ತೋರಿಸುವ ಉತ್ಪಾದನಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಕಡಿಮೆ ಹೂಡಿಕೆ ಎಂದಾಗ, ಹಣದ ಕಡಿಮೆ ಹೂಡಿಕೆಯೂ ಹೌದು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಕಡಿಮೆ ಹೂಡಿಕೆಯೂ ಹೌದು. ಇವೆರಡೂ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದಷ್ಟೂ ಒಳ್ಳೆಯದು ಹೌದು. ಪ್ರಕೃತಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದು ಪುರುಷನಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದು.

ಸೋಲುತ್ತಿರುವ ರಾಕ್ಷಸ ಆರ್ಥಿಕತೆ

                ಇಂದು ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಿರುವ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದದ್ದು. ಅದು ರಾಕ್ಷಸ ಆರ್ಥಿಕತೆ, ಹೌದು, ತನ್ನ ಗುಣ ಹಾಗೂ ಗಾತ್ರ ಎರಡರಲ್ಲೂ, ಅದು ರಾಕ್ಷಸಿ. ಅದು ಇಂದು ಸೋಲುತ್ತಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಸುತ್ತಲಿನ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಕರೆದ್ದೊಯ್ಯುತ್ತಿದೆ. ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಇದು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯ.

ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಸರಕಾರಗಳು ಜನರ ತೆರಿಗೆ ಹಣದಿಂದ ಈ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಬದುಕಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರ ತೀವ್ರ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿರುವಾಗ, ನೇಕಾರರು, ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ತಮ್ಮ ವೃತಿಯನ್ನು ತೊರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಬಡವರು ಪಟ್ಟಣಗಳಿಗೆ ಜೀವ ಹಿಡಿದಿಡಲು ಗುಳೆಹೊರಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸರಕಾರಗಳು ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಉಳಿಸ ಹೊರಟಿವೆ, ಕಾರುಗಳ ಕಾರಖಾನೆಗಳು ಹಾಗೂ ದಿವಾಳಿಯಾದ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸ ಹೊರಟಿವೆ, ಹೌದು ದೈತ್ಯ ರಾಕ್ಷಸ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಉದಾರವಾಗಿ ರಿಯಾಯಿತಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದೆ.

ಇದಕ್ಕೂ ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿನ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ, ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಪಾವಿತ್ಯ್ರತೆಯ ಅರ್ಥವನ್ನೇ ಬದಲುಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು. ಹೌದು ಅವರು ಪುರೋಹಿತಶಾಹಿ, ರಾಕ್ಷಸ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪಾವಿತ್ಯ್ರವೆಂದು ಮುಂದೊತ್ತುತ್ತಿವೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ ಅವರು ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದ, ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಮುಂದೊತ್ತುತ್ತಿವೆ.

ಈ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹವು ಜನರನ್ನು ಕೊಳ್ಳುಬಾಕರಾಗದಿರುವಂತೆ ನೈತಿಕ ಒತ್ತಡ ಹೇರಲಿದೆ. ಹಾಗೂ ನಾವು ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಕಾರ ಪವಿತ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಬಳಸುವಂತೆ ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವೆಲ್ಲ ಇಂದು ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲ ಸರಕಾರಗಳು ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುವಂತೆ ನೈತಿಕ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹೇರಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಪಾವಿತ್ರ್ಯತೆ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮನ್ನು ಒಡೆಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ

ಹೌದು, ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಾವು ಕೈಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಯಂತ್ರೋತ್ಪನ್ನದಿಂದ ಬೇರೆ ಮಾಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಎನ್ನುವುದು ಆದೇಶವಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ಅಳತೆಗೋಲು. ಕೈಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಅದರ ಮೇಲ್‍ತುದಿಯಲಿದ್ದರೆ, ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ನೀಡುವ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಅದನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅವು ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆ ಹಾನಿಕಾರಕವು ಆಗಿರುತ್ತವೆ.

ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದದ್ದು ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆ

ಜಿ.ಡಿ.ಪಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಗಾಬರಿಗೊಳಿಸ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಕಡಿಮೆ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿರಬಹುದು, ಮಂದಗತಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಬದುಕುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ.

ಬನ್ನಿ! ಪವಿತ್ರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಈ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗೂಡಿ!

ಆಯೋಜಕರು

ಗ್ರಾಮ ಸೇವಾ ಸಂಘ

ಕರ್ನಾಟಕ ಗಾಂಧೀ ಸ್ಮಾರಕ ನಿಧಿಯ ಸಹಯೋಗದೊಂದಿಗೆ

GramSevaSanghIndia@gmail.com | www.gramsevasangh.org | +91 9980043911

The Sacred Economy

A Discourse

15th Sept 2019, 10:30 am – 2 pm

Kasturba Hall, Gandhi Bhavana, Bengaluru – 01

 

Gram Seva Sangh is launching a sathyagraha for the rejuvenation of the sacred economy. By sacred economy we mean that system of production which provides maximum employment to people, with the least investment. By least investment we mean both natural and financial. We actually mean the rejuvenation of nature and economy both, through this measure.

Monster Economy is dying

The system that prevails today is the opposite of the sacred. It is a monster economy, monster both in nature and in size. And it is dying .And it is taking the eco system along with it. It is high time that we revived the sacred.

Instead, governments the world over are using tax payer’s money to revive the monster.What a shame! While agriculture is in deep crisis, when weavers and crafts people are leaving their professions, and the poor are leaving villages in hordes, the government is   reviving the monster! Yes! The Government is bailing out the automobile sector, writing off big debts of bad banks, and is giving liberal concessions to all the big bad sectors.

But the biggest shame is that they are changing the meaning of the sacred in order to do this.  They are systematically pushing a combination of, the priestly class, the monster economy and the political class, as the sacred.  They, in essence, are pushing a separatist ideology   a caste system and a sexist theology.

The sathyagraha shall bring moral pressure on the people to consume less. And to consume those products that can be termed sacred under our definition. We shall bring a similar moral pressure on all governments to invest public resources, wherever and whenever possible, towards the strengthening of the sacred economy.

The sacred cannot be a dividing line

We know that. We, for example, do not want to divide the handmade from the machine made. The sacred economy is a scale and not a dictate. Handmade sits at the top of the scale. But, it shall be followed by those products that employ the most number of people to do them, as also do the least damage to nature.

Sacred Economy makes a lot of sense

GDP need not scare us. May be, Sacred economy is less profitable, May be it grows slowly. But it makes a lot of sense to live inside it.

Join the discourse to revive the sacred economy!

Organized by

Gram Seva Sangh

In collaboration with

Karnataka Gandhi Smaraka Nidhi

GramSevaSanghIndia@gmail.com | www.gramsevasangh.org | +91 9980043911

ನಗರ ನೀರಿನ ದಾಹ – ಸಮಾವೇಶದ ಒಂದು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ವರದಿ

14ನೇ ಜುಲೈ 2019, ಗಾಂಧಿ ಭವನ, ಬೆಂಗಳೂರು
ಆಯೋಜಕರು: ಗ್ರಾಮ ಸೇವಾ ಸಂಘ
‘ಶರಾವತಿ ನದಿ ಉಳಿಸಿ’ ಹೋರಾಟ ಒಕ್ಕೂಟ, ಎನ್ವಿರಾನ್ಮೆಂಟ್ ಸಪೋರ್ಟ್ ಗ್ರೂಪ್,
ಕರ್ನಾಟಕ ಗಾಂಧಿ ಸ್ಮಾರಕ ನಿಧಿ ಹಾಗೂ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟ ಜಾಗೃತಿ ವೇದಿಕೆ

ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಹುಪಾಲು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೇವಲ ಬೆಂಗಳೂರು ಕಬಳಿಸುವುದು ನ್ಯಾಯ ಸಮ್ಮತವಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಪ್ರದರ್ಶನದಿಂದ (ರಘು ವೊಡೆಯರ್, ಡಿಂಪಲ್ ಶಃ, ಹಾಗೂ ಪರಮೇಶ್ ಜೋಳದ) ಹಾಗೂ ಭೂಮಿ ತಾಯಿ ಬಳಗದ
ಪರಿಸರ ಗೀತೆ ಯಿಂದ ಸಮಾವೇಶ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಪರಿಸರ ತಜ್ಞ ಹಾಗೂ ಪತ್ರಕರ್ತ ನಾಗೇಶ್ ಹೆಗಡೆ ಅವರು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಸಮಾವೇಶವನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿದರು, ಇಂದಿರಾ ಕೃಷ್ಣಪ್ಪ, ಸಾಹಿತಿ ಹಾಗೂ ಗಾಂಧಿ ಭವನದ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳು ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿದ್ದರು, ಹಾಗೂ ರಂಗಕರ್ಮಿ ಪ್ರಸನ್ನ ಹಾಗೂ ನಿವೃತ ಮೇಜರ್ ಜನರಲ್ ಒಂಬತ್ಕೆರೆ ಉದ್ಘಾಟನೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ತಿತರಿದ್ದರು.

ರಂಗಕರ್ಮಿ ಹಾಗೂ ಹೋರಾಟಗಾರ ಪ್ರಸನ್ನ ಅವರು ಸಮಾವೇಶದ ಪ್ರಾಸ್ತಾವಿಕ ನುಡಿಯಲ್ಲಿ, ಕರ್ನಾಟಕದ ನದಿಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಜನ ಒಮ್ಮತದಿಂದ ಒಕ್ಕೊರಲಿನಿಂದ ಜೊತೆಗೂಡಬೇಕು ಎಂದು ಕರೆಕೊಟ್ಟರು. ನಮ್ಮ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕಲ್ಪನೆ ತಪ್ಪು ಪಟ್ಟಣದ ಜನತೆ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿವಹಿಸಬೇಕು ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದರು. ಜನ ಪಟ್ಟಣಗಳಿಂದ  ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಹೋಗುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯಬೇಕು ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟರು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನರಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿರುವ ಆತ್ಮಗೌರವವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಗ್ರಾಮಸ್ವರಾಜ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬುನಾದಿ ಎಂದರು. ನಂತರ ವಿವಿದ ಸಂವಾದ ಗೋಷ್ಠಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯದ ಸುತ್ತ ತಜ್ಞರು, ಚಿಂತಕರು, ಹೋರಾಟಗಾರರು
ಹಾಗೂ ನಗರದ ಜನರಿಂದ ಚರ್ಚಿಸಲಾಯಿತು.

ಸಮಾವೇಶದಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಿದ ಹಾಗೂ ಸರ್ವಾನುಮತದಿಂದ ಅಂಗಿಕರಿಸಿದ ನಿರ್ಣಯಗಳು,
೧.ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾರತವನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮ ಪಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಿರುಗುವಲಸೆ
೨. ಬೆಂಗಳೂರು ನುಂಗುತ್ತಿರುವ ವಿಪರೀತ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಶ್ವೇತ ಪತ್ರ
೩. ನದಿಗಳು ತಮ್ಮ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸಲಿ
೪.ಮಾಲೀನ್ಯ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಿ
೫. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೆರೆ ಹಾಗು ರಾಜಕಾಲುವೆಗಳನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನ ಮಾಡಿ
೬. ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ , ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಯ ಮೂಲಕ ಸುಸ್ತಿರ ನೀರಿನ‌‌ನೀತಿ‌ತೆಗೆದು ಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ

ಬೆಂಗಳೂರು ತಣಿಯದ ದಾಹದ ರಾಕ್ಷಸಿ ನಗರವೇ? ಎಂಬ ವಿಷಯದ ಸಂವಾದವನ್ನು ಲಿಯೋ ಎಫ್ ಸಲ್ದಾನಾ, ಪರಿಸರ ತಜ್ಞ ಹಾಗೂ ಹೋರಾಟಗಾರರು ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟರು,ಈ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಸಂಶೋದಕಿ ಭಾರ್ಗವಿ, ವಿಜ್ಞಾನಿ ಏ ಆರ್ ಶಿವಕುಮಾರ್, ಪರಿಸರ ಹೋರಾಟಗಾರ ಜನಾರ್ಧನ್ ಕೆಸರಗದ್ದೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು.

ಭಾರ್ಗವಿ ಎಸ್ ರಾವ್ ಮಾತನಾಡಿ ಸರ್ಕಾರದ ಹಲವಾರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಬಡವರಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಅವರ ಬದುಕಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಉಂಟು ಮಾಡಿದೆ ಎಂದರು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ನಡೆಯುವುದು
ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಎಂದರು.
ಎ ಆರ್ ಶಿವಕುಮಾರ್ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು ಒಂದೇ ಸುಸ್ಥಿರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮೂಲಮಂತ್ರ ಎಂದರು. ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಣ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಉದ್ಯೋಗ ಕೆಲಸಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಎಂದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಕುಟುಂಬವು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಸುಸ್ಥಿರ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಳೆನೀರಿನ ಕೊಯ್ಲಿನ ಬಗ್ಗೆ.
ಜನಾರ್ಧನ ಕೆಸರಗದ್ದೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಬರಿ ನೀರಿನದಲ್ಲ ಅದು ಹೇಗೆ ನಮ್ಮ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ, ನಾವು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿ, ಜನರು ಜೀವಿಸುವ ರೀತಿಗಳು ಕೂಡ ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯವಾದ ಅಂಶ. ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು, ಸಮಗ್ರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಕು ಎಂದರು. ಅವಿವೇಕದ ಬೆಳೆಗಳು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ತತೆಯಲ್ಲಿನ ಆಹಾರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಎರಡನೇಯ ಸಂವಾದ ಗೋಷ್ಠಿ “ನಗರದ ದಾಹ ಮತ್ತು ನದಿಗಳ ಅಳಿವು” ಯನ್ನು ಸಿ. ಯತಿರಾಜು, ಪರಿಸರ ತಜ್ಞ ಹಾಗೂ ಹೋರಾಟಗಾರರು ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಈ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಡಾ. ಎಸ್. ಜಿ. ಒಂಬತ್ಕೆರೆ, ನಿವೃತ್ತ ಮೇಜರ್ ಜನರಲ್ ಹಾಗೂ ಹೋರಾಟಗಾರರು, ಶುಭ ರಾಮಚಂದ್ರನ್, ಜಲ ತಜ್ಞೆ, ಶ್ರೀಹರ್ಷ ಹೆಗಡೆ, ಪರಿಸರ ಹೋರಾಟಗಾರ ಹಾಗೂ ಪತ್ರಕರ್ತ, ಕೆ ಏನ್ ಸೋಮಶೇಕರ್, ಪರಿಸರ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು.

ಡಾ. ಎಸ್. ಜಿ. ಒಂಬತ್ಕೆರೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಸದ್ಯದ ವಾತಾವರಣದ ಪರಿಸರದ ತುರ್ತು ಬಂಡವಾಳ ಶಾಹಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಂದರು. ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ತೆರೆದಿರುವುದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ. ಜನ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅರಿತು, ಎಚ್ಚೆತ್ತು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಮುಂದೊತ್ತ ಬೇಕು ಹಾಗೂ ಭಾಗವಹಿಸಬೇಕು. ಇಂದಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಅಗತ್ಯಗಳಿಂದ ರೂಪಿತವಾದದ್ದು ಎಂಬುದು ಸುಳ್ಳು, ಅದು ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಯ ದಾಹದ ಸೃಷ್ಟಿ, ಕೊಳ್ಳುಬಾಕರನ್ನಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ತರಬೇತುಗೊಳಿಸಿದೆ.

ಶುಭ ರಾಮಚಂದ್ರನ್, ಬೆಂಗಳೂರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ರಾಕ್ಷಸಿಯಾಗಿದ್ದು, ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಜನ ಅದರಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವ ಸೂಚನೆಯನ್ನು ತೋರುತ್ತಿದೆ. ನೀರಿನ ಪಾಲನ್ನು ತಡೆಯುವುದು, ಅಂತರ್ಜಲದ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಕೆರೆಗಳನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಸಂಸ್ಥೆ ಬಯೋಮ್ ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು.


ಶ್ರೀಹರ್ಷ ಹೆಗಡೆ, ಮಲೆನಾಡನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಇದು ಇಡೀ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯನ್ನು ತಂದಿದೆ. ಇದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಲೆನಾಡಿಗರನ್ನು ಬೇಸರಗೊಳಿಸಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಅವರ
ಜೀವನೋಪಾಯದ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಅದನ್ನು ಕಳೆದು ಕೊಂಡರೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತಷ್ಟು ರಾಕ್ಷಸಿಯಾಗಲಿದೆ.
ಎತ್ತಿನಹೊಳೆ ಯೋಜನೆಯ ವಿರುದ್ದ ಹೊರಾಟಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕೆ ಏನ್ ಸೋಮಶೇಕರ್ ಮಾತನಾಡಿ ನಾವು ನೀರಾವರಿ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರತೀವರ್ಷ ಹೇಗೆ ಬಜೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹಣದ ಮೀಸಳುಮಾದಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ ಹೊರತು ಅತ್ತ ಅಣೆಕಟ್ಟುಗಳು ಹುಳು ತುಂಬಿ ಅದರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಕಳೆದು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿವೆ ಇತ್ತ ರೈತರ ಸ್ಥಿತಿ ಇನ್ನು ಶೋಚನೀಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ
ತಲುಪಿದೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಬಡವರ ಗುಳೆ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ನದಿಗಳ ತಿರುವು ಹಾಗೂ ಅಣೆಕಟ್ಟಿನಿಂದ ತಡೆಯುವುದು ಕೇವಲ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ದ್ವೇಷವಾಗಿಲ್ಲ ಇಂದು ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಗಳ ನಡುವೆಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದೆ, ಮನುಷ್ಯ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದರು.

ಕೊನೆಯ ಸಂವಾದ ಗೋಷ್ಠಿ “ನಾಳಿನ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸ್ವರೂಪ” ವನ್ನು ಸಂಕೇತ್ ಕುಮಾರ್, ರಚನಾತ್ಮಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟರು, ಸಹದೇವ್, ಸಂಚಾಲಕರು,  ಪಶ್ಚಿಮ ಗಟ್ಟ ಜಾಗೃತಿ ವೇದಿಕೆ, ಹರ್ಷಕುಮಾರ್ ಕುಗ್ವೆ, ಸಂಚಾಲಕರು, ಶರಾವತಿ ನದಿ ಉಳಿಸಿ ಹೋರಾಟ ಒಕ್ಕೂಟ ಹಾಗೂ ಪತ್ರಕರ್ತ, ಆನಂದ್ ಮಲ್ಲಿಗವಾಡ್, ಕೆರೆ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ (ಲೇಕ್ ಮ್ಯಾನ್), ಜಾನ್ಹವಿ ಪೈ, ಪರಿಸರ ತಜ್ಞೆ ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು.

ಸಹದೇವ್ ಮಾತನಾಡಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿ ಸರ್ಕಾರವು, ಹಿಂದಿನ ಹಲವು ಯೋಜನೆಗಳಿಂದ, ಲಿಂಗನಮಕ್ಕಿಯ ಜಲವಿಧ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳಿದರು. ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಯಾಗಿರುವ ಜನ ಮುಗ್ಧರು ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವವರು, ಅವರನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ನಗರದ ದಾಹ ಎಂಬ ಎರಡು ಅಲಗಿನಿಂದ ಸರ್ಕಾರಗಳು ತಿವಿಯುತ್ತಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕರ್ತವ್ಯ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮೇಲೆ ಖರ್ಚಾಗುವ ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಶೇಕಡ ಎರಡು ರಷ್ಟನ್ನು ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯದ ಇತರೆ
ಭಾಗದ ಪರಿಸರಸ್ನೇಹಿ ಜೀವನೋಪಾಯಗಳ ಮೇಲೆ ಹೂಡಬೇಕಿದೆ.

ಹರ್ಷಕುಮಾರ್ ಕುಗ್ವೆ ಮಾತನಾಡಿ ಈ ಭಾರಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಜನ ಬಹಳ ಗಟ್ಟಿ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ಶರಾವತಿ ನದಿ ನನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ತಿರುಗಿ ಸುವುದನ್ನು ಆಗಲು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಶರಾವತಿ ಪಾತ್ರದ ಜನಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಒದಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿಲ್ಲ
ಆದರೆ ಬಹುದೂರದ ರಾಜಧಾನಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದಾಹಕ್ಕೆ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು. ನಾಲೆಜ್ ಕಮಿಷನ್ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದಿಟ್ಟಿರುವ ‘ರಾಜ್ಯದ ನೀರಿನ ನೀತಿ’ ಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಇನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಇತರೆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹಿಂದೆ
ಚಿರಂಜೀವಿಸಿಂಗ್ ಅವರು ನೀಡಿರುವ ವರದಿಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ನೆನಪಿಸಲು ಇಚ್ಚಿಸಿದರು.

ಆನಂದ್ ಮಲ್ಲಿಗವಾಡ್ ದೇಶಗಳ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ನೀರಿನ ಕಲಹ ಈಗ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ನಡುವೆಗೆ ತಲುಪಿದೆ ಎಂದರು. ಇನ್ನೇನು ನೆರೆಹೊರೆಯವರು ನೀರಿಗಾಗಿ ಕಾದಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಜನರೇ ತಕ್ಕ ಪರಿಹಾರ
ವನ್ನು ತಮ್ಮ ರಚನಾತ್ಮಕ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದರು.
ಜಾನವಿ ಪೈ  ಜನಸಮೂಹಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಸುಸ್ಥಿರ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ನಾವು ಚಿಂತಿಸಬೇಕು ಎಂದರು. ಇದು ಕೇವಲ ನೀರಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲ, ಇದು ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆಯ ಒಂದು ಭಾಗ.

ಪರಿಸರ ತಜ್ಞ ಹಾಗೂ ಪತ್ರಕರ್ತರು, ನಾಗೇಶ್ ಹೆಗಡೆ ಯವರು ಸಮಾವೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿ, ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಪರಿಸರ ತುರ್ತುಸ್ಥಿತಿ ಯನ್ನು ಗೊಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಅವನ್ನು ನಮಗೆ ಮುತ್ತಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಅದರ ಬದು ಕೇವಲ ಬಂಡವಾಳ ಶಾಹಿ ಜಾಹಿರತನ್ನೇ ಸುದ್ದಿಯೆಂದು ಬಿಮ್ಬಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತಲೀನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಮೀಬಿಯದ ರಾಜಧಾನಿ, ಇತೀಚೆಗೆ ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಹದಿನಾರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಪರಿಸರ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಘೊಷಿಸಿವೆ ಆದರೆ ಅದರ ಸುದ್ದಿ ಹಲವರಿಗೆ ತಲುಪಿಯೇ ಇಲ್ಲ.
ಇದು ಜಾಗತೀಕ ಹವಾಮಾನ ವೈಪರಿತ್ಯ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅಲ್ಲ, ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಯ ತುರ್ತು. ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನ ಆಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲದೆ, ನಮ್ಮ ಬೇಕು ಬೇಡುಗಳನ್ನು ಅವರೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಎಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಕೊಳ್ಳ
ಬೇಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಮಗೇ ಹೇಳುವುದರಿಂದ, ನಮ್ಮನ್ನು ಅವರ ಅಡಿಆಳಾಗಿ ಮಾಡಿ ಕೊಂಡು, ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಹಾಗೆ ಮಾಡಿ, ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಅವರೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಉದಾ: ಗೋವಾ ಏಕೆ ನಮಗೆ ಮಹದಾಯಿ
ನದಿ ನೀರನ್ನು ಬಳಸುವ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಧಾರವಾಡ ಬಳಿಯ ತಂಪು ಪೇಯದ ಕಾರ್ಖಾನೆಗೆ, 16 ಸಾವಿರ ಕುಟುಂಬದ ಅಗತ್ಯ ಪೂರೈಸುವ ನೀರನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ವಿಷಗೊಳಿಸಿ ಹೊರಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ನಿಮಗೆ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ ಎಂದರು. ನಮ್ಮ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳು ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ನಾವಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ರಸ್ತೆ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಲ ಐದು ಜಿಲ್ಲೆಯ ನದಿಗಳು ಬತ್ತಿವೆ. ನಾವು ಹಾಗೂ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಕೇವಲ ಜಾಹಿರಾತಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದೇವೆ. ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ನಾವು ನಮ್ಮ ಬೇಕು ಬೇಡ ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ನಮ್ಮ ಊಟ, ಬಟ್ಟೆ, ವಸತಿಗಳನ್ನು ನಾವೇ ನಿರ್ಧರಿಸುವನ್ತಾದಾಗಿ, ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಜನಪ್ರತಿನಿದಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳುವಂತಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆವಿಗೂ, ಈ ಪರಿಸರದ ತುರ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ನಗರಕ್ಕೆ, ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಉಳಿಗಾಲವಿಲ್ಲ.

ಇಂದಿರಾ ಕೃಷ್ಣಪ್ಪ, ಸಾಹಿತಿ ಹಾಗೂ ಗೌರವ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳು ಗಾಂಧಿ ಭವನ: ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿದ ಇಂದಿರಾ ರವರು ಮಾತನಾಡಿ, ಇಂದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ವಯಕ್ತಿಕ ಸ್ವಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ಗಡಿದಾಟಿ ಸಮಾಜದ ರಚನಾತ್ಮಕ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೇವಲ ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲಾ, ಏಕೆಂದರೆ ಈಗ ಬಂದು ಒಂದಗಿರಿವುದು ಪರಿಸದ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಯಾಗಿದೆ. ರಚನಾತ್ಮಕ ಚಳುವಳಿಗೆ ಈ ಸಮಾವೇಶ ನಾಂದಿಯಾಗಲಿ ಎಂದು ಕರೆಕೊಟ್ಟರು.

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾದ್ಯಮಗಳು ವರದಿಮಾಡಿದ ಲಿಂಕ್ ಗಳು ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ,

  1. ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಶರಾವತಿ ನೀರು ಹರಿಸುವ ಪ್ರಸ್ತಾವ: ನೀರು ಹೀರುವ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ – Prajavani. (2019, July 15).
  2. Environmentalists highlight impact of a ‘thirsting, monstrous’ city. – The Hindu. https://www.thehindu.com/news/cities/bangalore/environmentalists-highlight-impact-of-a-thirsting-monstrous-city/article28428905.ece
  3.  Bursting at the seams, B’luru can’t take more: Experts. -Deccan Herald: https://www.deccanherald.com/city/bursting-at-the-seams-bluru-cant-take-more-experts-747119.html
  4. Bengaluru’s thirst emptying rivers in state: Prasanna a Theatre activist. – Deccan Chronicle: https://www.deccanchronicle.com/nation/current-affairs/140719/bengalurus-thirst-emptying-rivers-in-state.html
  5. ‘Bengaluru must save rivers of Karnataka’- Bangalore Mirror: https://bangaloremirror.indiatimes.com/bangalore/others/bengaluru-must-save-rivers-of-karnataka/articleshow/70219758.cms
  6. Vijaya karnataka

Report on ‘A Thirsting, Monstrous City’, a seminar of environmentalists against excessive growth and water use in Bengaluru

A report by Abhijna Bellur, Sana Huque and Sahana Subramanian from Environment Support Group

A convention on “A Thirsting, Monstrous City” was organized on 14th July 2019 by Gram Seva Sangh, Sharavathi Nadi Ulisi Okkuta, Environment Support Group,  Karnataka Gandhi Smaraka Nidhi and Paschima Ghatta Jaagruti Vedike. The convention raised several important questions about the unsustainable growth of Bengaluru, its development at the cost of other regions in the state and also discussed ways to ensure water security in the city. These questions, along with other important topics were discussed by panelists who suggested ways to manage the city’s water resources more efficiently. The convention was inaugurated by  renowned journalist Shri. Nagesh Hegde , Dr Maj. Gen S.G Vombatkere (Retd.), noted thespian Shri Prasanna Heggodu, Secretary of Gandhi Bhavan and Smt. Indira Krishnappa with the watering a Pipal tree sapling.

Figure (1): The convention was inaugurated by the watering of the Pipal sapling.

At the convention, environmentalists and activists tabled and passed six important resolutions. They are:

  1. Reverse migration by ensuring rural areas are more developed than Bangalore
  2. A white paper on the enormous resources utilised by Bangalore
  3. Rivers should be allowed to flow in their natural basins
  4. Restrict polluting industries
  5. Rejuvenate Bangalore’s lake networks
  6. Bring out a sustainable water policy through wide public consultations with all sections of society

The convention was presided by Smt. Indira Krishnappa, the Honorary Secretary of the Karnataka Gandhi Smaraka Nidhi. The convention began at 11 AM with a musical performance by the Bhoomi Thayi Balaga and a concept art performance which depicted the extensive demand of water by the ever growing city of Bengaluru. The welcome by Shri. Prasanna raised concerns about the lack of attention to the ever-expanding Bangalore and the attack on the confidence of the rural population to live without dependence on the city. As a result, he bemoaned, the rural youth were abandoning villages and rushing to cities, making live in rural and urban areas unsustainable and unlivable.  He asserted that the city does not have enough water to keep up with this monstrous growth. Prasanna urged Bangaloreans to build a sense of camaraderie with the rural folk, learn from rural Karnataka, and work towards rural development by ensuring reverse migration becomes a reality for the benefit of rural and urban populations of the state.

Figure 2: The concept art that spoke about the water crisis due to Bangalore’s monstrous growth.

The first panel (figure 3) was moderated by Leo F. Saldanha of Environment Support Group (ESG). This panel discussed “The MonstrousCITY of Bangalore”.

Bhargavi, Independent Researcher and consultant, argued that the city’s growing infrastructure demands were artificially promoted to incentivise profit for financiers, and this, in turn, caused unsustainable expansion of the city. The ecological and social footprint of this form of development was widespread, and resulting in extensive consumption of natural resources. Meanwhile, there was no emphasis on  reviving rural livelihoods, and funding priorities were skewed towards incentivising financially lucrative ‘scalable’ models, while causing ecological and social disruptions. In fact, in the name of developing ‘sustainable’ energy, massive tracts of productive farmlands and commons were being diverted to utility scale solar parks, by marginalising thousands of farming families.

Figure (3): The first panel discussing “The MonstrousCITY of Bangalore”.

A. R Shivakumar, a senior scientist and water conservation expert, called for efficient management of local resources through large scale rainwater harvesting, which, he explained, are so simple anyone and everyone could adopt them. Yet, very few have as there is no pressure from either the state or regulatory agencies to insist on rainwater harvesting as the first step of capturing and using good clear water.  He argued that the greatest freedom, of access to good, clean water was within everyone’s reach, and yet there was acute dependency on tapping faraway rivers and expecting piped water to be delivered to every doorstep, which was clearly unnecessary, unaffordable and ecologically destructive.

Janardhan Kesargadde called for people to adopt a change in their lifestyle ways of living that were compassionate and did not hurt others’ choices. This demanded responsibility to live without extracting resources that others needed for their survival. When working with communities in reviving Arkavathy, a common question was if it was to serve Bangalore’s water demands. To which, he said he would reply, is to sustain the needs of those who live along Arkavathy. If this concept is internalised in development, he argued, there would not be the water crisis prevailing today, and cities would not have grown beyond their natural carrying capacities.  And this concern is not limited to urbanisation, Janardhan said. Farming communities need to take responsibility of the wasteful consumption of water that is so widespread with the unnecessary cultivation of water intensive crops (paddy and sugar, in particular), when nutritious food could easily be grown with least water consumption.

Figure (4): The second panel discussing “A thirsting city and our dying rivers”.

The second panel (figure 4) was moderated by C Yatiraju of Tumkuru Science Centre and the School of Natural Farming. He set the tone for the panel to address “A thirsting city and our dying rivers”. Maj. Gen. S. G Vombatkere (Retd.) a Retd Major General explained how the prevailing economic system which was based on extraction and accumulation of wealth, which process government reforms aggressively supported, is core to the prevailing condition of unsustainable cities.  Economic growth policies result in ecological damage, he argued. And this demanded a conscientious effort on the part of the informed population to question and challenge the momentum building for such a destructive paradigm of development, and thus contain the damage and reverse the process. A fundamental reform of agricultural policy is essential to ensure rivers aren’t destroyed to sustain farms, he said.

K.N Somashekar, an environmental activist said that diverting water from the Sharavati will have negative consequences on the farmers of the area. He expressed concern that existing dams are already heavily silted and there is not enough water for the farmers downstream, leave alone to supply the water to Bangalore.

Shubha Ramachandran, who leads the water team lead at Biome Environmental Trust, wondered if Bangalore is only a reluctant monster. In her assessment,  residents of Bengaluru are willing to work towards building water security. This, she said, she had observed in her work with various communities, when promoting rainwater harvesting and other measures to build water security. Notwithstanding this positive momentum, she emphasised the importance of groundwater recharge, as saturated groundwater aquifers contributed substantially to river flows and thereby maintain riverine ecologies.

Shri Harsha Hegde, an activist working for conservation of the Western Ghats, highlighted the plight of the people of Malnad due to various governments undertaking a series of development projects, such as the Linganamakki Dam.  Despite all the water electricity generated here, the local villagers homes continue to be dark even now. He said that people of Malnad are being pushed to their limits, and the Sharavathi diversion will anger them. He called for the blanket ban against any destructive development in the western ghats.

Figure (5): The third panel discussing the “Shape of tomorrow’s Bengaluru”. 

The third panel (figure 5) was moderated by Sanketh Kumar who is an Environmental Activist and an engineer. The panel discussed the “Shape of tomorrow’s Bengaluru”. Sahadev, from the Paschima Ghatta Jagriti Vedike, spoke on the impact of Bangalore’s growth on the Western Ghats. For instance the Kaiga power plant in Karwar involved the felling of about 2 lakh trees in the Western Ghats, and the power was all exported to Bangalore 500 kms. away. Local people were forced to sacrifice on the assurance they would benefit. But two decades later, these promises have not been kept.  This is typical experience of any project affected community and Sahadev felt children and youth of Bengaluru must be sensitised to such sacrifices made by the other regions to ensure Bangalore’s success.

Harsha Kumar Kugwe, a journalist and an activist at Sharavati Ulisi Horata Okkuta, asserted that people of Malnad are determined to not support Bangalore’s demand of Sharavati’s water. He suggested that Bangalore must have an efficient wastewater system to reuse water.

Anand Malligavad, a lake rejuvenation activist, suggested saving of Bangalore’s water through ecological revival of lakes and tanks across the city. This can be done through long term solutions, such strong lake protection policies, and also through short term measures, such as fund allocations for lake rejuvenation.

Jahnavi Pai, an environmentalist, suggested that conscientious changes are required at an  individual level, and there must be a deliberate effort to walk away from consumerism. Life is better for all when local resources are sourced for food, clothing, buildings, etc. Besides, buying handmade products sustains more livelihoods causing least impact on the environment, as opposed to industrial products that have massive environmental and socio-economic consequences. Sourcing locally made products and eating locally grown produce is the way forward and is truly a futuristic way to build  sustainable living and cities, Jahnavi argued. For all this to succeed, collective action must follow individual transformations, she said.

Some of the key takeaways from the panel discussion included:

  • The diversion of Sharavati to quench Bangalore’s thirst is not sustainable
  • The idea of development must not only be limited to economic development.
  • Citizens must engage critically in issues like water security and there must be collective action in bringing about change.
  • Large scale rainwater harvesting measures have to be undertaken to ensure water security of Bangalore.
  • Lakes and tanks across Bangalore must be ecologically revived
  • Waste water should be treated and reused.
  • Changes have to be brought at the individual, community and government levels to address water crisis.

Following these panel discussions, veteran journalist and science writer Nagesh Hegde, presenting summarising remarks bemoaned that citizens are not yet alert enough and aware of the serious threats due to climate change.  Media is preoccupied with advertisements and latest controversies and simply is not focussing on climate emergencies that already have started affecting us. He stressed on the importance of leading a minimal and simpler life, and the importance of focussing on larger concerns by engaging with public decision makers systematically and substantially.

Indira Krishnappa, in her concluding presidential remarks,  emphasized the need for us to move out of our comfort zone and treat the water crisis as an emergency. She  called for constructive action against climate change.

The convention concluded with Vinay Sreenivasa of Alternative Law Forum confirming unanimous adoption of resolutions proposed.

Live Performing Artists performance 

The following are links to newspaper reports of the event

  1. ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಶರಾವತಿ ನೀರು ಹರಿಸುವ ಪ್ರಸ್ತಾವ: ನೀರು ಹೀರುವ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ – Prajavani. (2019, July 15).
  2. Environmentalists highlight impact of a ‘thirsting, monstrous’ city. – The Hindu. https://www.thehindu.com/news/cities/bangalore/environmentalists-highlight-impact-of-a-thirsting-monstrous-city/article28428905.ece
  3.  Bursting at the seams, B’luru can’t take more: Experts. -Deccan Herald: https://www.deccanherald.com/city/bursting-at-the-seams-bluru-cant-take-more-experts-747119.html
  4. Bengaluru’s thirst emptying rivers in state: Prasanna a Theatre activist. – Deccan Chronicle: https://www.deccanchronicle.com/nation/current-affairs/140719/bengalurus-thirst-emptying-rivers-in-state.html
  5. ‘Bengaluru must save rivers of Karnataka’- Bangalore Mirror: https://bangaloremirror.indiatimes.com/bangalore/others/bengaluru-must-save-rivers-of-karnataka/articleshow/70219758.cms
  6. Vijaya karnataka

 

A Thirsting, Monstrous City

Convention of environmentalists against excessive growth and water use

14th Jul, 11 am – 2 pm, Gandhi Bhavan, Bengaluru

Is it our civil duty to help build a monstrously big city? Is it ever possible, even feasible, to quench the thirst of such a city? Will such a city ever bring joy into the lives of you and your siblings. Think. Through a wrong policy, successive governments have dried up villages and are herding rural people towards the city. Through the same policy they are destroying all the river basins of the state, to quench the monstrous thirst of the city rich, their constructions and their factories. All this is being done in the name of drinking water.

Infact Bengaluru is afortunate city. Mother Nature bestows 15 TMC of water every year to this city through rains. Our elders had built hundreds of water bodies, and the Thippagondanahalli water reservoir. They had built gardens and green roads. Thus there were sweet water wells at the back of every house in Bengaluru till a few decades back. Bengaluru was a modern city. It was the greenest city with the mildest weather anywhere in the country.

We have encroached lakes, cut trees, added thousands of polluting industries into the belly of Bengaluru. As a result all the water that is being pumped into the city is flowing out as utterly poisoned water. We want to add Sharavathi, Kaali, Krishna and Tungabadhra waters now to produce even more poisoned water. Excessive Growth is madness, come let us stop this madness. Let us control polluting industries, Let us allow rivers to flow in their own basins.

 Organized by

Gram Seva Sangh, Sharavati Nadi Ulisi Horata Okkuta, Environment Support Group

and Karnataka Gandhi Smaraka Nidhi

Mob: 9980043911 and Email ID: gramsevasanghindia@gmail.com

ನಗರ ನೀರಿನ ದಾಹ

ಒಂದು ಸಮಾವೇಶ

ಜುಲೈ 14, ಬೆಳಗ್ಗೆ 11 – ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 2, ಗಾಂಧಿಭವನ, ಬೆಂಗಳೂರು

ಯೋಚಿಸಿ. ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದ ನೀರಿನ ರಾಕ್ಷಸದಾಹವನ್ನು ಇಂಗಿಸುವುದು ಎಂದಾದರೂ ಸಾಧ್ಯವೇ? ಸಾಧುವೇ? ಅಥವಾ ರಾಕ್ಷಸ ನಗರಿಯೊಂದರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುವುದು ನಿಮ್ಮ ನಾಗರೀಕ ಕರ್ತವ್ಯವೇ? ಅಥವಾ ರಾಕ್ಷಸನಗರಿಯಿಂದಾಗಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಂತೋಷ ಸಿಕ್ಕುತ್ತಿದೆಯೆ? ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸಿ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನರನ್ನು ನಗರಗಳತ್ತ ಗುಳೆಯೆಬ್ಬಿಸಿ ನಗರಗಳನ್ನು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಉಬ್ಬಿಸುತ್ತಿರುವ ಸರಕಾರಗಳ ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನೀವು ಬೆಂಬಲಿಸಬೇಕೆ? ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರೀಕರಿಗೆ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಬವಣೆ ಇದೆಯೆಂದು ಕಣ್ಣಿರು ಮಿಡಿಯುತ್ತ, ನಗರದ ಶ್ರೀಮಂತರು ಅವರ ಬಹುಮಹಡಿಕಟ್ಟಡಗಳು ಹಾಗೂ ಅವರ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ರಾಕ್ಷಸದಾಹವನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿರುವ ಸರಕಾರಗಳ ನೀತಿ ಖಂಡನೀಯವಲ್ಲವೆ?

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಬೆಂಗಳೂರು ಅದೃಷ್ಟವಂತ ನಗರ. ಈ ನಗರದ ತಲೆಯಮೇಲೆ ಪ್ರಕೃತಿಮಾತೆ, ವರ್ಷಂಪ್ರತಿ, 15 ಟಿ.ಎಂ.ಸಿ. ನೀರನ್ನು ಮಳೆಯರೂಪದಲ್ಲಿ ತಂದು ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಇದನ್ನರಿತ ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಹಿರೀಕರು ಮಳೆಯ ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡಲೆಂದು ನೂರಾರು ಕೆರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದರು, ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿ ಜಲಾಶಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದÀರು. ಜೊತೆಗೆ ಉದ್ಯಾನವನಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದರು. ಮನೆ ಮನೆಯ ಹಿತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಸಿಹಿ ನೀರ ಬಾವಿಗಳಿದ್ದವು ಇಲ್ಲಿ. ಜೊತೆಗೆ ರಾಜಧಾನಿಯಿತ್ತು, ಜೊತೆಗೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಿದ್ದವು. ದೇಶದಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯಂತ ಹಸಿರಾದ ಅತ್ಯಂತ ನವಿರು ವಾತಾವರಣವುಳ್ಳ ಆಧುನಿಕ ನಗರವೆಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಿತ್ತು ಬೆಂಗಳೂರು.

ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ರಾಕ್ಷಸವಾಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸರಕಾರಗಳು ಕೆರೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಸಿವೆ, ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿದಿವೆ. ಮಳೆಯ ನೀರಿನ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಕಾವೇರಿ, ಹೇಮಾವತಿ ನದಿಗಳ ನೀರನ್ನೂ ಸಹ ವಿಷವಾಗಿಸಿದೆ. ಸುತ್ತಲ ಕಣಿವೆಗಳಿಗೆ ವಿಷ ಹರಿಸಿದೆ ಬೆಂಗಳೂರು. ಈಗ ಶರಾವತಿ, ಕಾಳಿ, ಕೃಷ್ಣೆ ಹಾಗೂ ತುಂಗಭದ್ರೆಯರ ನೀರನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ತರಲು ಹೊರಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ! ಬನ್ನಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಮಿತಿ ಹಾಕೋಣ. ರಾಜ್ಯದ ಮಹಾನ್ ಆಸ್ತಿಗಳಾದ ನದಿಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಹರಿಯಲು ಬಿಡೋಣ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನರು ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಾಳಬಲ್ಲಂತಹ ಕರ್ನಾಟಕ ಕಟ್ಟೋಣ.

ಆಯೋಜಕರು

ಗ್ರಾಮ ಸೇವಾ ಸಂಘ, ಶರಾವತಿ ನದಿ ಉಳಿಸಿ ಹೋರಾಟ ಒಕ್ಕೂಟ, ಎನ್ವಿರಾನ್ಮೆಂಟ್ ಸಪೋರ್ಟ್ ಗ್ರೂಪ್ ಹಾಗೂ ಕರ್ನಾಟಕ ಗಾಂಧಿ ಸ್ಮಾರಕ ನಿಧಿ

ಮೋ: +91 9980043911 | ಇಮೇಲ್: gramsevasanghindia@gmail.com